در میان صدها سخن و پیام امام خمینی، عباراتی هست که همچون آیینه، عمق دوراندیشی ایشان را درباره سرنوشت اسلام در دوران جدید بازتاب میدهد. جملهای از صحیفه امام (جلد ۶، صفحه ۳۱۸) میفرماید:
«اگر این انقلاب شکست بخورد، اسلام برای قرنها به عقب برمیگردد… و دیگر تا مدّتهای طولانی کسی جرأت بر قیام نخواهد کرد.»
در جای دیگری نیز، در جلد ۷، صفحه ۳۴۸ آمده است:
«اگر کوتاهی کنیم، اسلام برای قرنها منزوی میشود و خون شهیدان پایمال.»
این عبارات، صرفاً یک هشدار سیاسی نیستند؛ بیانیهای الهیاتی درباره استمرار نهضت توحیدی در عصر جدید است. امام خمینی با نگاه تاریخمحور و تمدنی، انقلاب اسلامی را نه خاتمه یک مبارزه سیاسی، بلکه آغاز دورهای از احیای اسلام اجتماعی و حاکمیت الهی میدانستند.
از همین منظر است که «شکست انقلاب»، در منطق ایشان، مساوی با عقبگرد تاریخی امت اسلام تلقی میشود. زیرا انقلاب اسلامی برای نخستینبار در سدههای اخیر، مرجعیت دین را به صحنه حکمرانی و تمدن بازگرداند.
در دهههای اخیر نیز رهبر معظم انقلاب اسلامی ره ، با همان دغدغه پدر انقلاب، بارها بر خطر «فرسایش ایمان سیاسی» و ضرورت «تداوم روح جهادی» تأکید کردهاند؛ همان پیامی که از بطن سخنان امام خمینی برمیخیزد:
اگر انقلاب در ما بمیرد، اسلام در تاریخ تنها میماند.
امروز، پس از گذشت بیش از چهار دهه، این هشدار تاریخی بیش از هر زمان دیگری معنا دارد. حفظ انقلاب ـ نه در قالب شعار، بلکه در شکلِ ساختار، فکر و فرهنگ ـ همان رسالتی است که امام بر دوش نسلها گذاشت تا اسلام، بار دیگر از مدار زندگی بشر خارج نشود.